Nieuws

3de plaats op het BK veldrijden als afsluiter van een mooie winter!

Na een rampzalige wedstrijd in Baal kon ik al mijn ambitie voor een mooi Bpost klassement wegbergen. Ik moest vooral snel van mijn rugblokkage vanaf en gelukkig kon ik al snel weer deftig trainen.

Na een korte stage in de Belgische Ardennen waar ik heel wat hoogtemeters overwon keerde ik tevreden terug naar huis.

De conditie is in stijgende lijn , het gevoel was weer goed!

De verkenning van de omloop woensdag in Erpe Mere gaf me direct vertrouwen , ik voelde me goed op deze omloop. Iets op mijn maat , dat had ik deze winter nog niet dikwijls tegengekomen.

Van mij mocht er zelfs nog meer regen vallen zodat het nog zwaarder werd.

Met een rustig gevoel legde ik enkele dagen de riem eraf om eens goed uitgerust aan een cross te kunnen beginnen.

Het regende deftig de laatste dagen en dus hoopte ik nog op meer modder , jammer genoeg werd de omloop te zwaar bevonden voor dames en mochten we niet over een lange loopstrook die me op het lijf geschreven was.

Dat ik in normale omstandigheden niet voor de eerste plaats zou strijden leek me logisch , toch had ik ambitie om net als in Waregem op het BK podium te staan!

Met die instelling ging ik van start , ik voelde me goed vanaf het begin en verteerde de start goed, ik zat zelfs nog bij de koplopers toen mijn ketting tussen mijn kader terecht kwam in een hobbelige modderstrook. Seconden gingen voorbij en de renster ook natuurlijk. Ik gaf de moed niet op en begon direct weer dames in te halen opzoek naar de top 4 die reeds een gaatje had.

Snel kon ik weer aansluiten bij de dames die voor de derde plek zouden strijden.

We zaten dus met 3 , 4 en 5 op een paar seconden van elkaar. Ik kon naar de 4de plaats opschuiven en ging op weg naar de 3de dame in de wedstrijd.

Blijkbaar had ook de derde dames last met haar ketting en zo schoof ik door naar plaats 3 , ik wou me niet meer laten verrassen en ging nu zo hard als ik kon door. Ik had de derde plaats te pakken en het enigste waar ik aan dacht was het gat met de 4de dames verder uitdiepen.

Dat lukte me goed en bij het ingaan van de laatste ronde had ik een minuut voorsprong op plaats 4 en was ik al vrij zeker van mijn podiumplaats.

In de laatste ronde besloot ik geen risico’s meer te nemen en kon met ruime voorsprong als 3de over de finish bollen.

Mijn doel was bereikt!

Zo kan ik mijn veldrit seizoen afsluiten met een mooi podiumplaats op dit Belgisch kampioenschap en mijn fysieke weer sterk!

Met mijn 5 de plaats in Niel , Provinciale titel veldrijden in Lichtaart en 3de plaats op het BK heb ik toch enkele mooie herinneringen aan deze winter.

Tot hiertoe was het voor mijzelf vooral een zware winter , want in vergelijking met vorige winter heb ik buiten de wedstrijden enkel maar duurtrainingen afgewerkt op mijn indoor trainer, afgewisseld met krachtoefeningen.

Alleen de wedstrijden bracht ik door op de crossfiets en dat zorgde voor iets mindere uitslagen dan vorige winter. Maar het hoofddoel bleef vooral conditie opbouwen met het oog op mijn mountainbike zomer , want vooral die wil ik nog beter zien dan in 2014!

Tot slot wens ik nog iedereen te bedanken die me elke week hebben aangemoedigd in de cross!

En zeker ook mijn vaste entourage dat altijd voor me klaar staat!

Zeker ook een woord van dank aan het Versluys team voor het materiaal , de mensen van de federatie , de mensen van Bakala Academy , Topsport Vlaanderen en iedereen die ervoor gezorgd heeft dat ik mijn focus zonder zorgen kan leggen op het mountainbiken!

Deze zaterdag staat de teamvoorstelling van mijn team ( Versluys PRO mountainbike team ) op het programma op Velofollies , dat betekend dat ik sinds lang weer mijn tricolore trui kan aantrekken en al uitkijken naar de mountainbike wedstrijden die ik zal rijden vanaf eind Februari!

( Foto StartBox.be )

 

Fulltime mountainbike prof door Bloso topsport contract.

Vanaf 1 januari 2015 zal ik de kleuren van het Versluys PRO mountainbike team verdedigen in het mountainbiken en veldrijden.

Dankzij mijn groei van de laatste jaren zal ik vanaf 1 januari 2015 ook kunnen genieten van een contract als professionele mountainbikester in de vorm van een Bloso contract.

Hierdoor zal ik me nog meer kunnen focussen op mijn doel om elk jaar hoger te klimmen op de ladder van het internationale mountainbike wereldje.

Met de steun van het Versluys PRO mountainbike team , de Belgische federatie en mijn Bloso contract ben ik er van overtuigd dat ik nog meer kan halen uit mijn fysieke mogelijkheden zodat ik me kan kwalificeren voor de Olympische spelen in Rio.

Ik kijk alvast uit naar mijn eerste wedstrijd op de mountainbike!

 

Dubbel Milton Keynes , Bpost Hamme.

Het voorbije weekend stonden er weer twee topcrossen op de kalender , de wereldbeker van Milton Keynes in Groot Brittanie en de Bpost manche in Hamme.

De omloop in Milton Keynes was er eentje waarop ik me goed voelde , een beetje modder , wat hoogteverschil  enkele loopstroken en breed genoeg om voorbij te steken na mijn traditionele slechte start.

In de start ging het opnieuw mis , het duurde veel te lang voor ik in mijn klikpedaal geraakte en werd lang alle kanten gepasseerd. Op de eerste schuine kant net na de start gingen er heel wat dames tegen de grond , zo stond ik na amper 100m wedstrijd alweer te voet en kon ik aan mijn inhaal actie beginnen.

Het wordt stilaan een ritueel mezelf door de massa wringen op zoek naar een verre ereplaats. De massa volk langs de kant maakte het extra speciaal , het gevoel was goed en kon versnellen wanneer ik maar wou en voelde me heel sterk en conditioneel in orde!

Ik amuseerde me van begin tot einde op deze prachtige omloop en kwam als 18de over de finish , het meest haalbare als je zo vanachter uit moet terugkeren , uiteindelijk zijn de andere dames wereldtop uit het veldrijden.

Een opsteker dus! Tevreden keerde ik terug naar Belgie voor de wedstrijd in Hamme die zondag op de agenda stond.

De verkenning in Hamme maakte me al snel duidelijk dat deze omloop niet mijn ding zou zijn.

Snelle omlopen liggen me helemaal niet en dat kan je niet wegsteken.

In de start schoof ik goed mee en wou er het beste van maken , tot een dame mijn weg af sneed en zelf tegen de grond belandde waardoor ik weer langs alle kanten gepasseerd werd. Voorbijsteken was op deze omloop een onbegonnen zaak , ik moest wachten op de brede start/finish om voorbij te steken. In de verte zag ik de dames die in de top 15 reden nog dus had ik nog hoop.  Ik probeerde in één ruk het gat toe te rijden , dat is iets dat ik voor de rest van de wedstrijd heb moeten bekopen. Ik draaide even over mijn toeren en dat had ik moeten vermijden , zeker op deze snelle omloop.

Ik geraakt nooit helemaal terug bij de top 10 en bleef uiteindelijk hangen op de 14de plaats. Meer was er voor mij niet mogelijk op dit soort omloop.

Ondertussen is een mijn mooie plaats in het Bpost klassement wel verleden tijd.

Hopelijk gaat het de volgende weken nog wat regenen , want op deze moment van het seizoen voel ik me nog steeds het beste op fysiek heel zware omlopen.

Dit weekend staat de Bpost manche in Hasselt op het programma , daarna zal ik twee weken niet deelnemen aan een wedstrijd zodat ik de trainingsarbeid nog wat kan opschroeven voor ik de drukke kerstperiode zal aanvatten.

 

Dubbel weekend Koksijde / Francorchamps.

Het voorbije weekend stond er weer een dubbel op het programma , Zaterdag de wereldbeker in Koksijde en Zondag de Superprestige wedstrijd in Spa – Francorchamps.

De start is in Koksijde heel erg belangrijk , in de eerste meters geraakte in niet in mijn klikpedaal en zo kwam ik vroeg in de wedstrijd al helemaal vanachter in het pak terecht , ik denk dat ik  zelfs als laatste het zand inreed.

De eerste rondes was het heel erg moeilijk om in te halen en om fatsoenlijk door de zandstroken te rijden door de rensters net voor me die dikwijls al snel voor het lopen kozen.

Pas in de laatste rondes kreeg ik vrij spel en kon ik rijden zoals ikzelf wou , tijdens de laatste ronde reed ik zelfs nog een 7de rondetijd , zeker  een mentale opsteker.

Zo werd ik 18de , zeker niet slecht  als je als laatste het veld ingaat.

De dag na Koksijde was het tijd voor de wedstrijd in Spa Francorchamps , een nieuwe wedstrijd in het veldrit wereldje. Ooit helemaal in het begin van mijn mountainbike carriere reed ik er een wereldbeker , dat was toen een erg zware wedstrijd. Ik keek er dus wel naar uit.

De omloop die ze in Francorchamps hadden uitgetekend is iets dat me wel ligt , ik voelde me goed hersteld van Koksijde en dat gaf me wel moraal.

Bij de start kon ik goed meeschuiven en zat rond de 10de positie en zag de eerste dames nog voor me uitrijden. Op de beklimming van de Raidillon wou ik het gaatje dichtrijden , dat goede voornemen werd al snel teniet gedaan toen ik net na de materiaalpost onderaan de beklimming lek reed , ik moest dus de lange klim met een platte achterband rijden en zo verloor ik heel veel plaatsen. Na de fietswissel kon ik aan mijn inhaal race beginnen , iets later reed ik opnieuw lek te wijten aan een snake bite in de binnenband ,  en verloor ik weer plaatsen , heel erg frusterend , ik kreeg weer een nieuwe fiets en kon weer beginnen inhalen.

Ik voelde me erg goed en reed zo nog naar de 7de plaats , wel een mooi resultaat ondanks de pech.

Met mijn conditie gaat het dus wel de goede richting uit en dat geeft wel vertrouwen naar de zomer toe.

Dit weekend staat de wereldbeker in Milton Keynes ( UK ) en de Bpost Manche in Hamme op de kalender.

 

9de plaats in Gavere.

Na het behalen van mijn provinciale veldrit titel was het tijd voor de 3de veldrit deze week , de klassieker in Asper-Gavere staat steeds garant voor heel wat klauterwerk.

Door de regen lag de omloop er wel heel glad bij , dat zorgde in de verkenning al voor enkele valpartijen. Ik besloot dus om niet teveel risico te nemen en te kijken waar ik uit kwam.

In de start geraakte ik wat achterop de daaropvolgende minuten werd ik redelijk wat opgehouden en zo zat ik ergens rond de 15de positie.

Ik had niet echt mijn dagje en ik vond in de modder niet de grip die ik nodig had en daardoor maakte ik dus redelijk wat foutjes , met nog meer loopwerk tot gevolg.

Op de stroken waarop ik mijn ding kon doen haalde ik toch nog dames in en zo schoof ik de top 10 binnen.

Ik was blij dat ik als 9de over de finish reed en dat ik terug naar de mobilhome kon keren en dat ik  de wedstrijd heb kunnen uitrijden zonder te vallen of stukken te rijden.

Want ik mag niet vergeten dat mijn hoofddoelen nog steeds in de zomer liggen op de mountainbike en dan dat 2015 een erg belangrijk jaar zal worden als ik kans wil maken op deelname aan de Olympische spelen in 2016. Het is dus maar logisch dat mijn veldrit campagne deze doelen niet in gevaar mag brengen.

 

5de plaats Soudal Classic Niel.

Na mijn 12de plaats op het EK veldrijden in het Duitse Lorsch stond er op 11 November een veldritklassieker op de kalender, de Soudal Classic in Niel.

De omloop die we dit jaar voor de wielen kregen was iets heel anders dan wat we gewoon zijn, na de verkenning had ik er wel een goed gevoel over. De omloop was zwaar en was alles behalve snel. Zo heb ik het graag.

Ook de verkoudheid die me parten speelde op het EK was zo goed als achter de rug en ik had echt wel zin in deze wedstrijd.

Bij de start verliep alles goed en zo zat ik al van de eerste ronde in de top 10, ik voelde me goed op de zwaarderen stroken en kon redelijk vlot beginnen inhalen.

In de voorlaatste ronde zag ik de dames op plaats 4 en 3 nog regelmatig voor me opduiken, ik probeerde het gat dicht te rijden op de 4de dame en kon tot in het wiel komen.

Ik probeerde van de inspanning te bekomen toen ik voor me een gedubbelde renster zag opduiken , ik geraakte uit mijn evenwicht en haakte vast in de nadar. Toen ik mijn weg weer kon verderzetten zag ik dat de kloof met mijn voorgangers weer heel wat groter geworden was en ontbrak het me aan de energie om weer de aansluiting te kunnen maken.

Zo kwam ik tevreden als 5de over de finish en is dit naar mijn gevoel de beste cross van deze winter.

Zaterdag staat het Provinciaal kampioenschap in Lichtaart op het programma en zondag ga ik van start in Gavere , meestal ook een erg zware wedstrijd.

 

9de plaats op de Koppenberg.

De derde veldrit op mijn kalender was de tweede manche van de Bpostbank trofee en deze werd gereden op en rond de wereldberoemde Koppenberg , steeds garant voor een zware omloop.

Ik had vorig weekend geen veldrit op de kalender staan en hiervan geprofiteerd om stevig te trainen.

Deze keer was er aan de Koppenbergcross iets speciaal verbonden voor de vrouwen , er werd namelijk een extra sponsor gevonden ( het Amerikaanse bedrijf TwentyTwenty Cycling ) die het prijzengeld van de dames gelijk zou maken aan dat van de mannelijke collega veldrijders , een unieke gebeurtenis en een grote stap voor het damesveldrijden.

Een goede start is enorm belangrijk in het veldrijden , ik gaf dus van bij de start het volle pond en schoof mee bij de eerste dames het veld in. De eerste meters in het veld was ook meteen de enige modderstrook in de omloop , hier ontstond al snel enige chaos zodat ik weer enkele plaatsen verloor.

Bij de eerste beklimming van de Koppenberg kon ik weer wat plaatsen goedmaken , in de afdaling verloor ik weer wat plaatsjes. Zo bleef ik de eerste twee rondes plaatsen goedmaken en daarna weer verliezen als ik even een foutje maakte.

Vanaf de derde ronde liep het allemaal goed , ik kon vlot door de modderstrook rijden , voluit gaan op de klim en dalen zonder al te veel tijd te verliezen. Zo schoof ik toch de top 10 binnen. Om een topprestatie neer te zetten waren de eerste dames al te ver weg.

Zo kon ik als 9de over de finish rijden , door de grote tijdsverschillen verloor ik 2 plaatsen in het Bpost Bank trofee klassement.

Helemaal tevreden ben ik niet met deze 9de plaast daarvoor ben ik teveel een winnaarstype  , maar ik kan ook moeilijk meer verwachten tussen al deze wereldtoppers van het veldrijden. Daarbij ben ik nog maar 6 weken terug aan het trainen na mijn rustperiode.

 

Koppenberg_2klein

13de plaats in de wereldbeker veldrijden te Valkenburg.

Na mijn deelname aan de Bpost manche in Ronse draaide ik de week voor de wereldbeker in Valkenburg weer heel wat uurtjes training in de Ardennen.

Zo kreeg ik sinds lang weer wat klimmeters voor de wielen, dat was mooie meegenomen want de omloop in Valkenburg staat bekend om zijn hoogteverschillen, dan vooral in de vorm van korte stukken bergop en pittige afdalingen.

Door de afwezigheid van enkele grote namen kon ik van op de tweede rij starten, het weer was super en deed me denken aan de mountainbike wedstrijden in de zomer, ik was vastberaden om me hier van mijn beste kant te tonen.

In de start kon ik goed mee opschuiven tot ik in de tweede bocht in de remmen moest door een renster die zich in de bocht voor me wrong waar dat bijna niet mogelijk was.

Iets later stonden we te voet op de schuine flanken van de Cauberg, ik kon me net in de top 20 houden, eens de afdaling voorbij was kon ik pas echt goed in mijn ritme komen.

Al snel kon ik wat plaatsen opschuiven , ik voelde me niet super , maar kon een stevig tempo blijven rijden.

Ik kon dames blijven inhalen tot ik in 13de positie reed , er gaapte een vrij groot gat richting plaats 11 en 12 en zag dus niet direct iemand voor me rijden. Ik bleef het beste van mezelf geven tot ik in de verte weer iemand zag opduiken , jammer genoeg was de finish al daar en moest ik tevreden zijn met de 13de plaats.

Zeker niet slecht voor mijn huidige conditie en ineens het beste resultaat wat de wereldbeker betreft in mijn korte veldrit carriere.

De volgende veldrit die ik afwerk zal de Bpost manche op de Koppenberg zijn , ik kijk er alvast naar uit!

 

Valkenburg_1klein

6de plaats in de eerste cyclocross wedstrijd.

Na WK mountainbike was het tijd voor 2 weken rust om dan weer stilaan te beginnen aan een nieuwe opbouwperiode. Nu 4 weken later was het tijd voor de eerste cross , net als vorig jaar zal ik de volledige Bpost Bank trofee meerijden en hoop ik wat wereldbekers en losse wedstrijden erbij te nemen.

De cross in Ronse staat bekend om een zware cross , vooral door de weinige recuperatie stroken en de hoogteverschillen die je steeds moet overwinnen.

Het was een beetje afwachten hoe ik zou reageren op deze inspanning en hoever ik momenteel met mijn conditie sta na de trainingen van vorige weken.

Bij de start die bergop kon ik vrij goed mee , in de eerste bocht was er een valpartij en werd ik reeds opgehouden , gelukkig kon ik rechtblijven en mijn weg voortzetten.

Door de valpartij zat ik ongeveer rond de 17de positie , ik voelde me goed in de stroken bergop en ging volgas om zo weinig mogelijk tijd te verliezen op de koplopers.

Op de zware loopstroken bergop voelde ik mijn benen vol verzuring lopen , het was verschrikkelijk afzien. Ik reed zo hard als ik kon maar moet eerlijk toegeven dat ik nog te weinig training op de crossfiets gedaan heb om echt alles uit mijn huidige conditie te halen. Zo verloor ik kostbare tijd op de technische stroken en verwerkte ik de verzuring niet zoals wanneer ik in topvorm ben.

De laatste ronde was afzien en ik was blij dat ik als 6de over de finish kon rijden met een beperkte achterstand op de eerste dame, een mooie zaak in het Bpost klassement dus.

Na deze wedstrijd heb ik dus weeral heel wat stof tot nadenken en kijk ik al uit naar de volgende wedstrijd.

 

Ronse

20ste plaats op het WK als afsluiter van een topseizoen.

Na de emotioneel geladen wereldbeker in Méribel was het tijd om de focus helemaal op het WK te richten.

Op zondag vertrokken we met de Belgische selectie naar Noorwegen voor de laatste voorbereidingen. Voor het eerst sinds jaren hadden we de mogelijkheid om nog eens deel te nemen aan de team relay ( een aflossingswedstrijd op de omloop van het WK tussen de deelnemende landen ) ik zou samen met een Junior , U23 en Elite man deze aflossingswedstrijd rijden , een ideale opwarmer voor het eigenlijke WK cross country voor mij op zaterdag.

Op maandag tijdens de eerste verkenning van de omloop kwam ik  jammer genoeg ten val , het resultaat was dat ik een dag van de fiets moest blijven en dat ik me dus niet helemaal optimaal kon voorbereiden op de teamrelay op woensdag.

Ik was in staat om te fietsen en kreeg de beste zorgen van het entourage , maar helemaal hersteld was de knie niet , ik wou natuurlijk ook dit onderdeel goed doen , het was afwachten hoe het zou gaan. Met de conditie is niets mis dus als de knie en mijn rug het uithielden dan zou ik misschien toch in staat zijn een mooie ronde af te werken.

Niets was minder waar , vanaf de eerste hindernis in de omloop begon ik de sukkelen en moest ik voet aan grond zetten , zo ging het de hele ronde lang.  We eindigde op het eind van de wedstrijd als 15de. Iedereen deed zijn uiterste best maar mijn run vond ik heel erg teleurstellend.

De dagen die volgde probeerde ik me zo goed mogelijk in te zetten om de omloop helemaal onder de knie te krijgen. En probeerde daarbij ook nog zoveel mogelijk rust in te lassen om mijn knie en rug zo goed mogelijk te laten herstellen.

Het doel bleef om op zaterdag een mooie prestatie neer te zetten om zo mijn beste seizoen ooit in schoonheid af te sluiten.

Op zaterdag was het dus tijd voor de grootste afspraak van het seizoen , als nr 13 stond ik op de startgrid , nog nooit stond ik zo ver vooraan op een WK! Achteraf bezien koos ik de verkeerde plaats op de startgrid en dat zorgde al onmiddellijk voor een slechte start. Ik kon de eerste minuten enkel maar de massa volgen. In de eerste ronde zat ik ergens rond de 40ste positie. Eens het peleton wat uit elkaar gerekt was kon ik beginnen opschuiven. Het gevoel in de rug en knie was helemaal niet zoals het hoorde, weer een wedstrijd op halve kracht rijden was de enigste optie.

Ik weerde me zo goed mogelijk en probeerde zo snel mogelijk op te schuiven!

Ronde per ronde kon ik dichter naar de top 20 rijden , de conditie voelde heel goed aan , enkel de knie en de rug zorgde ervoor dat ik niet vol door kon gaan.

Ik reed over de finish als 20ste , meteen mijn beste resultaat ooit op een WK.

Uiteindelijk kan ik me wel tevreden stellen met deze uitslag al had ik wel op een nog mooiere uitslag gehoopt.

Het WK in Noorwegen was ineens ook de afsluiter van een lang en succesvol mountainbike seizoen.

De doelen die ik me voorop gesteld had voor dit seizoen zijn allemaal behaald , ik werd opnieuw Belgisch cross country kampioen , behaalde 15 overwinningen , reed mezelf op het podium in de Alpentour , er volgde mooie uitslagen in de wereldbeker en ik kon mezelf kwalificeren voor het EK en WK en kon ik het hele seizoen op hoog niveau blijven presteren. De beste herinneringen heb ik natuurlijk aan het EK , ik had er een superdag en werd er 5de op enkele seconden van het podium!

Net zoals bij het BK marathon heb ik besloten om ook mijn XCE titel niet te verdedigen, als rasechte cross country renster heb ik nu weinig aan een titel in een andere dicipline.

Ondertussen zit ik al enkele dagen in mijn rustperiode om binnenkort de voorbereidingen voor het volgende mountainbike seizoen aan te vatten. 2015 zal een belangrijk jaar zijn als ik mijn ambitie om deel te nemen aan de Olympische spelen in  2016 wil waarmaken.

Zoals eerder gezegd zal ik in 2015 & 2016 uitkomen voor het Belgische Versluys PRO mountainbike team dat geeft heel veel motivatie om het nog beter te doen dan de voorbije jaren.

Tot slot wens ik nog eens iedereen te bedanken die me tijdens moeilijke tijden is blijven steunen en mee voor dit succesjaar gezorgd hebben!

 

WK_Hafjell_3_klein