Nieuws

17de plaats in World Cup Italie.

Na de overzeese wedstrijden die voor mij iets minder vlot verliepen maakte ik tijd voor enkele zware trainingen met het oog op het WK.

We reisen met het team af naar Val Di Sole waar ik een vernieuwde omloop vond die me wel positief stemde.

De wedstrijd in Val Di Sole verliep heel vlot voor. Ik nam een goede start en kon mijn wedstrijd rijden aan een hoger niveau dan de voorbije weken. Ik kon na een harde en maar constante wedstrijd als 17de over de finish rijden tussen de grote namen van het dames mountainbiken.

Ik voelde me nog niet 100% fris na de  trainingsarbeid die ik na de overzeese wereldbekers deed , dus met wat rust gaat het nog wat beter gaan.

De 17de plaats is mijn tweede beste uitslag in een wereldbeker dus hier ben ik zeker tevreden mee.

Dat ik het wereldbeker seizoen afsluit met een 17de plaats in het wereldbeker klassement is zeker een opsteker en bewijst dat ik mooi seizoen reed in internationaal niveau.

Met nog 2 weken te gaan voor het WK was dit weekend dus een opsteker en kijk ik uit naar het WK!

21ste plaats in Mont Sainte Anne ( Canada )

Na het EK trokken we met de Belgische selectie richting Canada voor de wereldbeker daar.

De wereldbeker in Canada is een klassieker en staat garant voor een omloop zoals je die nergens in de wereld tegenkomt, technisch enorm uitdagend en toch ook wat stevige technische klimmen erin.

Dit is niet het soort omlopen waarop ik een superprestaties zou neerzetten, dat wist ik al op voorhand. Maar oefening baart kunst en ik geef steeds het beste van mezelf!

De jetlag en het feit dat onze fietsen pas op vrijdag middag arriveerde maakte het nog iets minder leuk.

De start van de wedstrijd verliep vrij hectisch met enkele valpartijen voor me en al snel stond ik te voet op één van de klimmen samen met een hoop andere meisjes.

Ik zat dus na de startronde helemaal vanachter in het pak , frustrerend want ik voelde me wel goed en ook de technische stroken gingen zoals het hoorde.

Op enkele rondes tijd schoof ik de top 25 binnen , in de voorlaatste rond reed ik zelfs op de 19de plaats en had dus al een enorme remonte gemaakt.

In de laatste ronde kreeg ik het heel moeilijk door mijn remonte had ik heel veel energie verspeeld en dat zorgde ervoor dat ik gas terug moest nemen en zo als 21ste over de finish reed.

Vandaag volgt er de reis naar Windham voor de wereldbeker daar.

Met de jetlag die dan nog meer uit het lichaam is en een omloop die me meer ligt hoop ik daar mijn goede conditie eens te tonen.

 

11de plaats op het Europees kampioenschap te Chies D'alpago.

Na het behalen van mijn 5de Belgische cross country titel trok ik met de Belgische selectie naar Italie voor het EK.

De omloop zelf is een niet zo technische maar wel een heel zware omloop! De hoge zomers temperaturen maakten het extra zwaar zelfs al tijdens de verkenning.

Op donderdag deden we met de Belgische selectie mee aan de teamrelay een aflossingwedstrijd waarbij elke renner een ronde moet afleggen en waarbij het snelste land Europees kampioen zou worden. We werden 9de.

Het was een mooie opwarmer voor de wedstrijd op zondag.

De wedstrijd op zondag zou zwaar worden mede door de warmte.

Bij de start geraakte ik wat moeizaam weg en dat zorgde ervoor dat ik rond de 17de positie de omloop opdraaide.

Ik kon in de eerste ronde zonder problemen opschuiven tot op de 10de positie en ging opzoek naar nog meer rensters.

Mijn opmars in de top 10 werd afgebroken toen mijn ketting tussen mijn kader viel en ik dus moest stoppen om dit op te lossen , terwijl ik stilstond passeerde er weer een aantal rensters. Ik was helemaal uit mijn ritme en het duurde even voor ik weer zicht had op de top 10.

Ik had reeds teveel kracht verspeeld en kon niet snel genoeg meer opschuiven en finishte als 11de op enkele meters van een top 10 plaats.

Wat ik onthoud is dat ik stilaan naar mijn beste vorm toegroei met nog heel wat belangrijke wedstrijden op het schema , 3 wereldbekers en het Wk in Andorra als afsluiter.

5de Belgische cross country titel behaald.

Het was het voorbije weekend alweer tijd om de strijd aan te gaan voor de tricolore trui.
De omloop had ik reeds in het begin ban het seizoen kunnen verkennen tijdens een Wallonië cup.
Het is er eentje die me wel ligt en dus had ik er wel vertrouwen in.

Het feit dat het EK net na de Bk valt zorgde ervoor dat ik nog niet echt kon pieken naar het BK .
Ik trainde dus nog stevig door en ging ervan uit dat ik sterk genoeg zou zijn voor het verlengen van mijn titel.

Tijdens de verkenning verliep alles heel vlot en ik wist exact waar ik een aanval zou plaatsen en zou proberen de wedstrijd naar mijn hand te zetten.

Er kan natuurlijk vanalles gebeuren dus het was hopen dat ik mijn plan kon uitwerken.

De start werd gegeven en ik versnelde op mijn moment , voor het einde van de startloop had ik al een 27sec voorsprong op de 2de dame.

Ik kon tijdens de volgende 4 rondes steeds de voorsprong blijven uitbouwen.

Zo kwam ik met een kleine 5 minuten als eerste over de finish en werd zo voor de 4de keer op rij Belgisch kampioen cross country!

Een woordje van dank aan iedereen die ervoor zorgde dat alles zonder problemen verlopen is en me de beste zorgen gegeven hebben!

Ook fantastisch om zoveel aanmoedigingen te krijgen van de mensen langs de kant! Dat maakte het extra speciaal!
Nu is het tijd voor herstel en de voorbereidingen op het EK dat volgende week zal plaatsvinden!

4de plaats in KirchBerg.

Na de Alpentour begon in aan mijn specifieke voorbereidingsperiode voor de 2de helft van het seizoen.

Na slapen en trainen op hoogte was het afwachten hoe mijn lichaam zou reageren als ik weer zou koersen.

Ik koos dan ook voor de UCI klasse C1 in Kirchberg ( Oostenrijk ) om wat wedstrijdritme op te doen.

Een mooie omloop met de mogelijkheid om de dagen voorafgaand aan de wedstrijd te trainen in het Bikepark ter plaatse.

Er stonden heel wat mooie namen aan de start.

Voor de wedstrijd begon het te regenen wat de afdalingen en de wortels erg glad maakte.

In de start kon ik goed mee en zat ik de kopgroep van 6. De omloop lag er erg glad bij en ik viel in de afdaling. Zo geraakte ik de aansluiting kwijt met de eerste dames en was op achtervolgen aangewezen.

Ik moest even bekomen van de val en verloor dus kostbare seconden.

In de volgende ronde vond ik mijn ritme weer en kon ik aan mijn inhaalwedstrijd beginnen. Er was al een serieuze kloof met de eerste dames.

Ik kon wat dames inhalen en had niet teveel last van de trainingen van de voorbije weken.

Aan de finish kwam ik net te kort voor het podium en werd zo 4de op een aantal seconden van de eerste dames.

Na de periode van hoogtetraining en specifieke voorbereidingen op de volgende belangrijke wedstrijden voelde ik me toch goed tijdens de wedstrijd. Wetende dat het resultaat van de trainingen nog moet komen kijk ik alvast uit naar de volgende wedstrijden.

Geslaagde eerste wereldbekers.

Na de winst in de BeMC was het tijd voor de eerste wereldbekers van dit seizoen.

Het is altijd spannend om de eerste wereldbekers te rijden, meestal een hele goede waardemeter voor de rest van het seizoen.

Het feit dat ik door mijn goede positie op de UCI ranking startnummer 7 opgespeld kreeg zorgde ervoor dat ik voor het eerst op de eerste rij van een wereldbeker kon starten.

Dat was een hele speciale ervaring , niet staan drummen in een startbox , maar net naast de startlijn nog even tot jezelf kunnen komen. Eerlijk gezegd bracht het me op die moment toch meer stress dan rust. Het was enorm overdonderend.

Achteraf bekeken ben ik enorm trots dat ik dit kon meemaken!

De start werd gegeven, de eerste 100 meter kwam ik goed weg en reed ik zo goed als op kop. We gingen richting het bos en kreeg hier en daar een duw en trek tegen mijn stuur. Ik panikeerde een beetje en liet me wegdrummen.

Weg was mijn voordeel van de eerste startrij, ik zat ergens halverwege het pak en moest dus weer beginnen inhalen.

Wat volgde was 1,5u vechten voor elke meter , geen enkele moment kon ik mijn stempel drukken en moest ik vechten om elke plaats die ik naar voor wou rijden.

Ik reed als 22ste over de eindmeet en was toch wel een beetje teleurgesteld. Het positieve was dat ik mijn vooropgestelde norm voor deelname aan het EK heb kunnen behalen. ( 25ste plaats op een wereldbeker )

Op maandag trokken we met het ganse Versluys Pro Team door naar Albstadt voor de 2de wereldbeker.

De verkenning verliepen vlot en ik kreeg startnummer 17 opgespeld, zo kon ik op mijn vertrouwde manier naar de start toeleven.

Samen met mijn Coach/Vriend bespraken we hoe ik de start zou aanpakken, ik kon aanschuiven op de 2de startrij en deed zoals me werd opgedragen.

Ik overleefde de start goed en zat meteen in een hele mooie positie , jammer genoeg kon ik net net aansluiten bij het groepje van de top 10, het klimmen verging me heel goed en moest niet overdoen om te volgen.

Ik kon zelfs nog wat dames inhalen en kon me meten met de grote dames van het xco wereldje.

Ik reed dus heel erg tevreden als 15de over de finish!

Meteen goed voor mijn beste wereldbeker resultaat ooit!

De eerste twee wereldbekers waren dus een geslaagde test met het oog op de rest van het seizoen.

Dit weekend ga ik van start in Eupen waarna ik richting Alpentour trek voor een week en aan mijn opbouw begin voor het volgende luik van grote wedstrijden en kampioenschappen.

Tot slot nog een woord van dank aan iedereen die deze mooie resultaten mogelijk maakte!

#VersluysProTeam #RideShimano #Scott2Luvit #TopsportVlaanderen #BakalaAcademy #PolarV800

3de plaats Coupe De France Saint Pompont.

Na de Volcat ben ik voor het eerst in mijn carrière begonnen met hoogtestage volgens het SleepHigh/TrainLow protocol met dank aan de mensen van de federatie en Bakala Academy.

Het was dus wel even afwachten hoe ik hierop zou reageren als ik deelnam aan een wedstrijd.

Tijdens de verkenning op zaterdag verliep alles goed en had ik een goed gevoel. De omloop had heel wat klimmeters en technische passages , ideaal om wat extra wedstrijdritme op te doen tegen de Franse dames die zoals steeds weer van hoog niveau waren.

Tijdens de verkenning was het weer enorm mooie en was de omloop vrij stoffig , de regen op zondag veranderde de omloop helemaal en zo was het op deze kleigrond schuiven en glijden.

Dat koste me in de eerste ronde heel wat tijd , ik was goed gestart , reed zelfs op kop van de wedstrijd , maar op de gladde stenen en afdalingen maakte ik teveel fouten zodat de eerste dames al snel een grote voorsprong hadden , zo kwam ik na 2 rondes pas in de wedstrijd op de 6de positie.

Als ik deze situatie recht wou trekken moest ik het gas flink opendraaien , ik had ondertussen wat meer vertrouwen en ging er vol tegenaan.

In de laatste 2 rondes haalde ik bijna 2minuten in op de dame die in 3de positie reed. In de laatste rond ging ik haar voorbij en kon ook haar vlot achter me laten.

Meer dan een 3de plaats zat er dus niet in , maar de remonte die ik kon maken wijst erop dat het conditioneel de goede richting uitgaat met nog 5 weken te gaan voor de eerste wereldbeker.

3de plaats Volcat Stage race.

Donderdag trokken we voor het eerste op pad met mijn nieuwe team ( Versluys Pro mountainbike team ) naar de Volcat stage race (categorie S2).

De wedstrijd zou gaan over 3 etappes met de langste en zwaarste rit op zaterdag.
De eerste etappe was een ware overlevingstocht, ik had te kampen met enorm slechte benen en geraakte niet in mijn ritme met een 4de plaats als gevolg.

Ik probeerde zo goed als mogelijk te herstellen en een massage bracht al wat beterschap.

De 2de rit ging al iets beter, deze was ook iets zwaarder en langer, dus kwam ik op uithouding iets verder dan in de eerste etappe. Ik werd 2de in de dag uitslag en kon opschuiven naar de 2de plaats in het algemeen klassement.
Op zondag stond de laatste rit op het programma en een Eliminator wedstrijd voor de 10 beste dames in het klassement.

Ik voelde al snel dat de benen op de laatste rit beter waren dan de voorbije 2 dagen. Ik kon weer een stevig tempo rijden bergop.

Jammer genoeg had ik last van rugpijn en dat speelde zelfs in de afdalingen parten. Ik deed mijn best om zo weinig mogelijk tijd te verliezen met het ook op het algemeen klassement. Want dat was uiteindelijk het belangrijkste van deze etappe wedstrijd voor mij.

Ik kwam als 4de over de finish op 17seconden van de derde dame en dat zorgde ervoor dat ik uiteindelijke 3de werd in de eindstand.

Zo sprokkelde ik dus alweer wat UCI punten bij elkaar.

Omdat ik in de top 10 eindigde moest ik deelnemen aan de eliminator wedstrijd, die gereden werd als een afvalrace. Elke ronde moest de laatste dame de race verlaten.

Ik zette me na de 2de ronde op kop om de groep wat uit te dunnen. Al snel reden we met een groepje rond van 3 dames. Tactisch was dit niet echt een slimme zet. Met nog 3 ronden te gaan vielen de andere dames aan, ik kon me als 2de plaatsen, maar werd in een klimmetje gepasseerd.

Nog iemand voorbij rijden was nu niet meer mogelijk en zo werd ik dus ook 3de in de eliminator wedstrijd.
Uiteindelijk ben ik best tevreden over deze uitslagen.

De 3 stages waren vrij snel en dat maakte het wat lastig voor me, want veel snelheid heb ik nog niet in de benen op dit moment.

Mijn volgende wedstrijd is de Coupe de France op 19 april.

1ste plaats in Sherwood Pines.

Het voorbije weekend gingen we met de nationale selectie naar UCI C1 wedstrijd in Sherwood Pines.

In 2014 had ik er al eens gewonnen, ik wist dat de omloop niet echt mijn ding was, maar ik zou er mijn best doen om weer als eerste over de streep te rijden. Er was ook wel wat internationale concurrentie aanwezig een mooi internationale test dus.

Op zondag was het stevig gaan regenen, mijn nieuwe Vittoria Barzo banden zouden me dus de nodige grip moeten geven in de gevaarlijk gladde bochtjes.

In de eerste meter geraakte ik niet heel erg goed weg en zat ergens rond de 8ste plaats.

Enkele bochten sloeg het noodlot reeds toe. Een renster ging voor me op de grond en ik reed op haar in. Haar zadel zat in mijn voorwiel, ik vreesde het ergste. Alles werkte nog dus kon ik aan mijn achtervolging beginnen.

Twee dames waren al van ons groepje weggereden en hadden een 10 seconden voorsprong.

Ik reed in de eerste ronde het gat dicht. Ik merkte dat het tempo van de dames zakte , dus besloot ik onmiddellijk aan te vallen.

Het lukte me om enkele meters weg te rijden. Ik bleef een ronde goed doorrijden. Ondertussen viel de regen met bakken uit de hemel.

De omloop werd heel erg slecht te rijden , gelukkig had ik gekozen voor de juiste banden.

Met een 15 seconden voorsprong ging ik de derde ronde in, het probleem was dat ik merkte dat door de modder mijn remmen op geraakte en ik niet meer kon remmen.

Nog 4 ronden te gaan , het zou dus spannend worden, zeker omdat ik in de 4de ronden tegen een boom reed zonder remmen. Daarna reed ik tegen een gedubbelde renster die harder remde dan ik kon.

Zo werd mijn voorsprong van 40 seconden gehalveerd.

In de voorlaatste ronde reed ik weer een foutloze ronde en kon weer uitlopen.

De laatste ronde regende het zo hard dat ik amper iets kon zien. Ik kon mijn voorsprong behouden en behaalde 4de overwinning van het seizoen!

Vanaf donderdag zal ik met mijn team ( Versluys PRO mountainbike team ) deelnemen een de 3daagse stage race in Spanje ( Volcat ).

Overwinning in Barcelona.

Na de winst in Ottignies trok ik met de Belgische selectie voor 2 weken op stage naar Mojacar, als afsluiter was er de deelname aan de Copa Catalana in Barcelona.

Door de zware arbeid van de 2 stage weken voelde ik me dan ook niet helemaal fit en hoopte ik gewoon een mooie training af te werken.

Bij de start pakte ik het dan ook rustig aa, wel had ik op voorhand al uitgekozen waar ik een aanval zou plaatsen. Op die klim versnelde ik en kon al direct een gaatje slagen.

Tijdens de wedstrijd kon ik stelselmatig de voorsprong vergroten zonder gekke dingen te doen. Ik kon dan ook met een mooie voorsprong als eerste over de finish te rijden.

Goed voor mijn eerste internationale overwinning van dit seizoen!

Tot slot wens ik de mensen van de Federatie , Kortweg Cycling Travel ,  Topsport Vlaanderen enz… te bedanken voor deze mooie kans om door deze stage mijn conditie naar een hoger niveau te tillen.