Nieuws

2de plaats in Teplice CZ UCI E1.

Met op het oog op wat extra UCI punten verzamelen trok ik het voorbije weekend naar het Tsjechische kuuroord Teplice voor een manche van de Czech mtb cup die een E1 wedstrijd was.

De voorbije weken verliepen goed en ik kon stevig blijven doorwerken met het oog op de komende wereldbekers die toch wel belangrijk zijn als ik naar het EK wil.

In Teplice stond een serieus deelnemersveld aan de start met dames die de voorbije weken reeds bewezen om mee te kunnen strijden met groten uit de dames cross country, zoveel tegenstand had ik niet echt verwacht , ik hoopte de trainingsarbeid van de voorbije week en de reis goed te verwerken.

Ideaal om eens te kijken hoever ik momenteel sta! De omloop was gelegen in een park en tot mijn verbazing heel wat zwaarder dan gedacht. Ik had er zin in , maar toch was ik zenuwachtig voor de eerste grote confrontatie. Ik had een weekend geen wedstrijd gehad en hoopte dat ze niet te snel van start zouden gaan zodat ik het gebrek aan wedstrijdritme wat kon verdoezelen.

In de start ging het er direct snel aan toe en kon als 4de het park in , daar ging het al direct mis en had ik problemen met mijn fiets. Het duurde de hele eerste ronde om het probleem zelf te verhelpen, de eerste dame reed toen al een 15 tal seconden voor me uit.

In de 2de ronde geraakte ik wat in mijn ritme en kon beginnen opschuiven zonder echt heel diep te gaan , ik begon me beter te voelen en kon me op de 2de plaats nestelen. Ik wou natuurlijk kijken hoever ik het hier zou brengen en bestookte de eerste dame met enkele aanvallen , ze hield goed stand en verder dan een paar meter geraakte ik niet weg. Ondertussen bleven we met twee over , de rest had een mooie achterstand. Ik besloot om alles uit de kast te halen en druk te blijven zetten en haalde er alles uit op de zware klimstukken door het park , mijn plan werkte en de veer brak bij de Slovaakse ik reed verder en verder weg , daarna sloeg het noodlot toe , ik had bijna geen rem meer en schakelen verliep heel stroef , ik keek omlaag en zag dat de steekas van mijn achterwiel open stond , mijn wiel stond dus helemaal los , er zat niets anders op dan stoppen en het probleem zelf verhelpen. Ik moest hierdoor dus even bergop lopen , zette de steekas weer vast zo goed als ik kon en sprong weer op de fiets terwijl ik voorbij gereden werd door de 2de dame in de wedstrijd.

De inspanning die ik net geleverd had was dus voor niets geweest , mijn benen blokkeerde helemaal door het lopen en stilstaan en de moed zonk me in de schoenen.

De rest van de wedstrijd was heel lastig , ik deed alles wat ik kon om terug te komen maar slaagde er niet in. Erg teleurgesteld werd ik dus 2de. Heel frustrerend dat materiaalpech roet in het eten strooide! Want ik was echt naar Teplice afgezakt voor de eerste plaats en niets anders.

Met de conditie gaat het dus de goede richting uit en ik mag zeker tevreden zijn met deze 2de plaats tussen al deze grote namen.


Eerste UCI overwinning van 2014.

Na mijn eerste overwinning in Theusies was het tijd om eens te kijken hoe ik op internationaal niveau sta op dit moment.

De eerste manche van de “ British Cycling MTB cross country series “ in Codham Park was hiervoor ideaal.

Het was een snelle omloop met enkele stevige klimmetjes in, een technisch stukje in het bos en een BMX parkoer.

Met de kampioene van Engeland en een hele reeks britse dames waaronder voormalig wereldkampioene downhill Tracy Moseley aan de start en zelfs een spaanse dame was het dus een heel mooi deelnemersveld.

In de start had ik problemen om direct in mijn pedaal de klikken , ik herstelde snel en kon direct naar de kop rijden en keek een beetje hoe de andere dames reageerde , ik zetten even druk waarna ik even wou zien wie sterk was , ik wachtte en één dame kwam terug , op een klim iets verder in de eerste ronde plaatste ik een aanval en zo kon ik voorgoed wegrijden en zo elke ronde verder uitlopen. Ik voelde me ondanks de toch wel zware trainingen in de week heel sterk.

Het was dus een geslaagde internationale test!

Met nog een dikke maand voor de belangrijke wedstrijden beginnen ben ik dus helemaal op schema! Helemaal zoals we het hadden voorzien.


Pictures by Andy Whitehouse.

 

Eerste mountainbike overwinning van 2014 in Thieusies.

Het voorbije weekend was het tijd voor mijn 2de mountainbike wedstrijd van 2014 , ik ga al heel wat jaren naar Thieusies als voorbereiding op de grotere wedstrijd die binnen een dikke maand volgen.

Na de sneeuw en koude die we vorig jaar te verduren kregen hoopte ik op een iets drogere versie van de Wallonia cup in Thieusies. De week tussen de twee wedstrijden was gevuld met heel wat intensieve trainingen, het was dus afwachten hoe fris ik aan de start zou komen.

De regen van zaterdag deed me besluiten om vooraan mijn nieuwe Michelin wild MUD te monteren, zo behield ik toch de nodige grip in de afdalingen en de bochten.

Bij mijn opwarming voelde ik de arbeid van de voorbije week serieus , de benen draaide alles behalve soepel , maar als ik nog verder wil blijven groeien naar de grote wedstrijden toe ben ik verplicht om hard te blijven werken de volgende weken.

Tijdens de opwarming kon ik de verzuring in mijn benen wat losrijden , ik was dus klaar om er van bij de start volop in te vliegen om zo nog wat extra wedstrijdritme op te doen. Ik vond mij klikpedaal niet direct in de start en zo schoten al enkele dames voor me uit , in de startklim kon ik direct de kop nemen en ik probeerde stelselmatig het tempo op te voeren. Ik had me vooraf voorgenomen aan te vallen op de tweede klim die op het einde steiler werd , daar kon ik een versnelling plaatsen en ervoor zorgen dat ik helemaal kon wegrijden van de andere dames.

Al snel werd ik gehinderd door de Masters 2 die twee minuten voor ons gestart waren , daar verloor ik in de eerste ronde heel veel tijd. Ik probeerde daarna mijn eigen tempo te rijden en me te focussen op mijn technische kant wat bijschaven en stevig doorgaan waar het mogelijk was.

Zo kon ik een mooie voorsprong bij elkaar fietsen en mijn eerste overwinning van dit nieuwe seizoen binnenhalen. Een heel mooie opsteker zo vroeg op het seizoen.

Mountainbike seizoen gestart met een 2de plaats in Dinant.

Na een hele mooie en leuke crosswinter heb ik enkele weken zonder wedstrijden aan mijn basisconditie kunnen werken. De resultaten van mijn inspanningstest laten zien dat ik deze winter alles behalve stilgezeten heb en dat ik wel toe was aan mijn eerste mountainbike wedstrijd.

Uiteraard is er nog wel wat werk aan de winkel , maar kleinere wedstrijden kunnen gerust dienen als opwarming voor het grotere werk dat pas binnen 2 maand aan de beurt is.

De wedstrijd in Dinant heb ik in 2012 eens gewonnen en dat was toen de start van een heel mooie mountainbike periode voor me , het leek me dus de ideale start van mijn mountainbike seizoen.
Ook was het de eerste wedstrijd met mijn nieuwe Trek Superfly in mijn nieuwe TREK KMC outfit , altijd spannend. De omloop is Dinant is best wel pittig en nog niet zo technisch dat het heel wat voorbereiding vergt.

Voor de wedstrijd verliep alles een beetje hectisch , de inschrijvingen liepen moeizaam en de start werd verlaat , het schema van eten , alles klaarmaken en opwarmen lag dus helemaal overhoop.

Met enkele serieuze tegenstanders aan de start die reeds wedstrijdritme opgedaan hadden en daarbij mijn conditie die nog niet helemaal op peil is was het dus afwachten hoe alles zou verlopen.

Op de startklim probeerde ik het tempo wat op te drijven om eens te kijken of ik druk kon zetten , ik voelde onmiddellijk dat ik niet over super benen beschikte , met Pauline Ferrand Prevot en Alice Pirard vormde we het koptrio. Pauline kwam me voorbij in een technisch klimstukje en zette me onder druk , ik moest een gaatje laten en was dus al op achtervolgen aangewezen. Ik moest even bekomen op de weg voor ik er weer vol tegenaan kon. Alice Pirard volgde in mijn wiel.

Ik voelde het gebrek aan intensievere trainingen en reed mijn eigen tempo , mezelf forceren had geen zin. Ik kon van Alice Pirard wegrijden en mijn tweede plaats veiligstellen.

Ik was toch wel teleurgesteld met mijn 2de plaats, maar de junior wereldkampioene xco van 2010 was te sterk voor me. Deze 2de plaats motiveert me natuurlijk om hard te blijven werken om in de maand Mei met een heel wat betere conditie aan de grotere wedstrijden te kunnen beginnen.

Met deze is mijn nieuwe Trek Superfly getest tijdens een wedstrijd en dit zonder problemen , ik kan dus gerust toeleven naar de volgende wedstrijden.

klm

Succesvol veldritseizoen afgesloten in Oostmalle.

Met de wedstrijd in Oostmalle stond de laatste wedstrijd van de Bpost bank trofee op het programma.

Sinds het WK staan mijn trainingen voor 100% richting het mountainbike seizoen. Dat betekend dat ik weer lange zware trainingen achter rug had.

Op donderdag kreeg ik daarbij nog last van een stevige verkoudheid.

Er moesten al wonderen gebeuren om mijn 6de plaats in het klassement nog te verbeteren. Ik stond dus zonder stress aan de start.

Een goed gevoel aan deze wedstrijd overhouden was het hoofddoel.

Daarbij gingen we enkele zaken testen met het oog op mijn mountainbike seizoen.

Voor een keertje mocht ik op de eerste rij plaatsnemen. Ideaal om eens wat beter te kunnen starten.

De start verliep vrij vlot , tot bij de eerste passage door de zanderige bochten er iemand voor me ten val kwam zodat ik op lopen aangewezen was.

Hierbij verloor ik heel wat plaatsen ik kwam rond de 19de plaats terecht van de 41 dames.

Ik zou dus nog serieus met het gas open moeten rijden als ik een deftige uitslag wou rijden.

Ik kon vlot aan mijn inhaalrace beginnen en maakte heel wat plaatsen goed.

Ik had geen superdag maar kon een mooi tempo rijden en had ondanks de verkoudheid een vrij goed gevoel tijdens de wedstrijd.

Als 10de kwam ik over de finish , toch 5 plaatsen beter dan vorig jaar.

Tussen al deze ervaren veldrijdsters dus geen slechte uitslag. Het soort snelle omlopen als deze hebben me nog nooit echt gelegen , deze uitslag bewijst dat ik ook progressie gemaakt heb op snelle omlopen.

In het algemeen klassement kon ik mijn 6de plaats behouden. Een plaatsje beter dan vorig jaar.

Met een aantal mooie top 10 uitslagen in de voorbije maanden , mijn derde plaats op het Belgisch kampioenschap en selectie voor de wereldbekers en het wereldkampioenschap kan ik met een goed gevoel verder werken richting mijn zomerseizoen op de mountainbike.

Graag wil ik iedereen bedanken die er elke week voor me stond op de veldritten om mijn fietsen te kuisen en in orde te zetten en me aan te moedigen tijdens de wedstrijd!

Natuurlijk ook een woord van dank naar de mensen die ervoor gezorgd hebben dat ik de wedstrijden kon afwerken met top materiaal ! Zonder deze steun was het ongetwijfeld nooit mogelijk geweest aan al deze wedstrijden deel te nemen en mooie resultaten te behalen.

Na de cyclo cross masters in Waregem op woensdag zal ik de crossfiets dus voor heel wat maanden aan de haak hangen en hem inruilen voor een mountainbike!

Ik kijk alvast uit naar de eerste wedstrijden op de mountainbike!

Binnen enkele weken zal ik meer info omtrend mijn mountainbike seizoen bekendmaken.


10de plaats in de Krawatencross ( Bpost bank trofee ).

Met nog 3 veldritten op het programma stond dit weekend de cross in Lille gepland.

Misschien wel één van de veldritten die het minst bij me past, Lille is meestal een heel snelle wedstrijd dus.

Met mijn 6de plaats in het Bpost klassement op een paar seconden van de 5de plaats besloot ik om zo hard mogelijk te rijden en te kijken waar ik uit zou komen.

Nu het mountainbike seizoen wel heel snel dichterbij komt zijn de trainingen door de week serieus in volume toegenomen. Tijdens de opwarming voelde ik dat serieus in mijn benen, ik was alles behalve fris. Niet echt een ideaal scenario voor deze snelle wedstrijd.

Ik mocht deze keer van op de tweede rij starten , ik had geen super start , maar kon rond de 12de plaats het veld ingaan , dat is al beter dan steeds laatste het veld indraaien. Toen er een meisje voor me viel verloor ik de aansluiting met de top 10.

Het zou dus een gevecht met mezelf worden om het gat dat gevallen was weer dicht te rijden.

Elke ronde kon ik een paar secondjes van mijn achterstand goed maken , in de laatste ronde kwam ik helemaal op dreef en mijn benen voelde stilaan beter aan. Zo kwam ik in het wiel van de meisjes die op de 10de en de 11de positie reden.

Ik probeerde zo snel mogelijk van hen weg te rijden om mijn tiende plek veilig te stellen en tegelijkertijd nog zoveel mogelijk tijd te in te halen voor het Bpost klassement dat op tijd afgerekend wordt.

Volgend weekend staat er geen wedstrijd op het programma zodat ik volop kan blijven trainen in functie van de komende zomer.

Op 23 Februari rij ik nog de laatste Bpost manche in Oostmalle en op 26 Februari het cyclocross masters evenement in Waregem.

Maar ik kan nu al tevreden zijn over mijn resultaten de voorbije winter , hier had ik vooraf voor willen tekenen!

Foto met dank aan Bart Raeymaekers.

20ste plaats op het wereldkampioenschap veldrijden te Hoogerheide ( NL ).

Mijn eerste wereldkampioenschap veldrijden was eentje dat ik niet snel zal vergeten.

Op donderdag voor de wedstrijd moesten we aanwezig zijn in het hotel waar heel de Belgische delegatie verbleef. In de namiddag was het reeds tijd voor de eerste verkenning van de omloop.

De verkenning op donderdag en vrijdag verliep goed , wel lag het er enorm snel bij , niet echt zoals ik het graag wou , maar ik zag in de weerberichten dat er regen op komst was , dat was wat ik nodig had.

Het enigste dat me wat zorgen baarde was mijn rug , na twee behandelingen bij de kinesist was er wel wat beterschap maar ik kon nog steeds niet op mijn trappers lopen. Frusterend , want ik keek echt wel uit naar deze wedstrijd , als je dan niet vol je ding kan doen is dat niet leuk.

Vrijdag nacht had het goed geregend , dat zorgde voor een klein modderlaagje op zaterdag. Ik zag het helemaal zitten.

Tijdens de opwarming voelde ik me goed , afwachten wat het tijdens zou worden.

De start blijft een pijnpunt , ik werd weer helemaal achteruit geslagen , als bijna laatste kon ik het veld in , wederom een helse inhaalrace.

Ik probeer zo snel als mogelijk op te schuiven , dat lukte niet zoals ik wou , telkens als ik recht op mijn trappers ging staan schoten de pijnscheuten in mijn rug en moest ik weer in het zadel.

Gelukkig beschikte ik over heel wat kracht al zittend op mijn zadel en kon ik toch opschuiven. In de voorlaatste ronde zag het er nog vrij behoorlijk uit. Ik kon de top 20 binnenrijden. Mijn fiets besliste er echter over dat ik weer wat achteruit werd geslagen , ik moest de laatste ronde ingaan zonder achterrem , ik moest dus wisselen terwijl de tegenstand verder reed. Daar verloor ik dus weer wat plaatsen. Ik strandde als 20ste op een handvol seconden van de 17de plaats.

Dit was het beste dat ik er van kon maken , ik heb me voorbereid zo goed als mogelijk.

Ik moet dus tevreden zijn met deze 20ste plaats al hoopte ik wel op een beter resultaat.

Het was in ieder geval een hele beleving geweest dit wereldkampioenschap en ik heb er veel van geleerd.

Met nog drie crossen voor de boeg ( Lille , Oostmalle en de cyclocross masters in Waregem ) is mijn veldrit seizoen bijna voorbij en zal ik me voor 100% focussen op mijn mountainbike zomer.

WK

20ste plaats in de wereldbeker veldrijden te Nommay ( F ).

Na het Belgisch kampioenschap ging de focus helemaal richting de wereldbeker in Nommay en het wereldkampioenschap veldrijden in Hoogerheide.

Ik vertroefde dus heel wat uurtjes op de fiets , het is altijd afwachten hoe de eerste wedstrijd dan verloopt. De glooiende Franse omloop in Nommay sprak me wel aan , hier en daar een modderstrookje zorgde voor een extra uitdaging.

In de aanloop naar de wedstrijd had ik wat problemen van de rug , een taping op mijn rug zou ervoor moeten zorgen dat ik de wedstrijd zo goed mogelijk kon afwerken

De start verliep vrij hectisch , een zware trap na de eerste recht lijn zorgde onmiddellijk voor een opstropping. Als 38ste kon ik aan mijn inhaalrace beginnen. Het gevoel was vrij goed , de rug speelde niet al te erg op , op de lange stroken en glooiende bermen in de weide kon ik mijn kracht goed kwijt. De bochten lagen er glibberig bij , het was hier en daar serieus balanceren om recht te blijven.

In de tweede ronde vond ik het juiste ritme en kon heel goed opschuiven , halverwege wedstrijd reed ik op de 15de plaats , met nog enkele dames in het vizier. In mijn enthousiasme maakte ik een schuiver en kwam op de grond terecht. Als snel kwamen er weer enkele dames voorbijgestoken, ik probeerde weer aan te klampen maar kon het gat niet direct dichten , mijn ritme was weg. In de modderigste strook van de omloop maakte ik weer een foutje en moest lopen. De aansluiting maken met het groepje voor me lukte dus weer niet.

Op de lange aankomstlijn probeerde ik nog wat plaatsjes in de halen maar dat was verloren moeite , het gat was te groot , ik kwam als 20ste over de finish.

Een beetje teleurgesteld , maar vallen heb ik aan mezelf te wijten natuurlijk !

Ik onthoud in ieder geval dat de conditie goed zit met het ook op een mooie resultaat op het wereldkampioenschap volgende week.

Nu als eerste werk mijn rug laten behandelen zodat ik mijn voorbereidingen ten volle kan benutten volgende zaterdag.

3de plaats op het Belgisch kampioenschap veldrijden te Waregem!

Zondag stond het veelbesproken Belgisch kampioenschap veldrijden op het programma , de verkenning op woensdag toonde reeds de het bij regenweer een vrij zware omloop zou worden.

Normaal liggen de zware omlopen me wel , het was dus een beetje hopen op regen.

De nacht voor de wedstrijd ging de temperatuur plots onder het vriespunt , dat zorgde ervoor dat de omloop er tijdens mijn laatste verkenning heel erg hard bij lag , dat was anders dan ik gehoopt had.

Na de ziekteperikelen is mijn conditie weer in stijgende lijn , maar toch was ik niet helemaal zeker of ik al klaar was voor deze wedstrijd. Iedereen heeft wel naar deze wedstrijd toegewerkt en daarbij is een kampioenschap steeds een speciale wedstrijd , iedereen kan dat dat ietsje meer.

De start verliep voor mijn doen vrij goed , na de eerste hindernissen reed is als 6de dame op een kleine afstand van de eerste dame. De bevroren ondergrond was helemaal verdwenen en de omloop lag er verraderlijk glad bij. Het was dus even zoeken naar de juiste lijnen en naar het goede gevoel.

Na een fietswissel ging het beter omwille van de lagere bandendruk die ik nu had. Toch had ik het gevoel dat het niet echt vlot liep allemaal , het goede gevoel van Essen en Namen is nog steeds zoek. Desondanks kon ik toch stelselmatig opschuiven. In de voorlaatste ronde kon ik als derde postvatten. Ik dierf nog niet goed denken aan het feit dat ik mijn doel kon behalen , ik reed als derde , ik had waar ik vooraf van droomde ...

De laatste ronde heb ik zonder risico's te nemen afgewerkt , de felicitaties die ik de hele ronde kreeg deden wel iets met me ...

Aan welke veldritten ik nu nog ga deelnemen is nog een vraagteken , ik wil ook geen overdaad doen natuurlijk en mijn huidige conditie nog verder opbouwen , want er zit nog heel wat marge op ...

Langs deze weg wil ik ook iedereen bedanken die elke week voor me klaar staan op de veldritten en natuurlijk ook de mensen die ervoor zorgen dat het materiaal waarmee ik de wedstrijden afwerk van hoge kwaliteit is. Zonder deze steun was deze ereplaats niet mogelijk geweest! Ook wens ik iedereen te bedanken voor de vele aanmoedigingen tijdens de wedstrijd en de felicitaties achteraf!

De laatste ronde van onze wedstrijd op video:

http://www.sporza.be/cm/sporza/videozone/sporten/2.25755/VeldrijdenBK/MV_140112_BK_LaatsteRonde_Vrouwen

 

deze foto met Dank aan Kris Claeyé.

 

9de plaats in Baal ( GP Sven Nys )

De Grote prijs Sven Nys is misschien wel mijn lievelings veldrit , deze omloop staat garant voor de nodige klimmeters en een flinke portie modder. Het is daarbij een manche van de Bpost bank trofee, het regelmatigheidscriterium waarin ik voor de start nog als 5de gerangschikt stond.

De ziekte van de voorbije week is nog steeds niet verteerd en dat baart me wel zorgen voor de start.

De verkenning verloopt dan ook redelijk stroef , ik neem me voor om er het beste van te maken , een frusterende gedachte als je weet dat het resultaat nooit kan worden wat het had moeten zijn.

In de start kan ik vrij goed mee opschuiven , eens in het veld moet ik enkele plaatsen prijsgeven door het duw en trekwerk van mijn collega's , iedereen wil natuurlijk zo snel mogelijk de eerste bochten door.

Als 16de kon ik aan mijn wedstrijd beginnen , ik voel onmiddellijk dat ik niet voluit kan gaan. Dan maar puur op vermogen verder. Dat lukt me wel op deze omloop , ik hoef niet diep in het rood te gaan om vooruit te komen op de zware stroken. Ronde per ronde kan ik dames inhalen dat geeft toch wel wat moed.

Als 9de kan ik over de finish bollen in mijn eerste wedstrijd in de kleuren van het Trek KMC uci trade team.

Echt tevreden ben ik natuurlijk niet , ik verlies een plaats in het algemeen klassement en ik vrees dat ik dit seizoen nooit nog een omloop zal tegenkomen als deze , het lopen , klimmen en modderploeteren ... in goede gezondheid had ik me hier echt helemaal kunnen uitleven.

Nu ga ik even kort op stage en hoop herboren terug te komen voor de laatste wedstrijden van mijn veldrit campagne. Me selecteren voor het WK veldrijden kan ik deze winter wel vergeten ... misschien lukt het me volgend jaar wel ...

Baal